22-05-2010  

De familie van Rob wilde niet dat er schakers
op de crematie kwamen. Daarom organiseerde
een slagvaardig groepje mensen een
herinneringsbijeenkomst voor schakers,
hoogbegaafden en hun ouders.

Binnen vijf dagen werden een boekje en een programma
samengesteld. Het boekje bevat herinneringen aan
Rob, citaten, foto's en oefenstellingen.

Een herinneringsbijeenkomst aan een dode,
die als door de bliksem getroffen van de
aarde weggevaagd is, hoe hou je die?
Gelukkig kwam er iemand op het goede idee een
mevrouw van Menuta uit te nodigen.
Zij heette Agaath de Kwaadsteniet en ze hielp
de bijeenkomst vorm te geven.

Er was ruimte beschikbaar in het denksportcentrum in Delft.
Als je binnenkwam, kreeg je het boekje.
Je kon doorlopen naar de hal met vide,
waar een tafel stond met foto's van Rob, kaarsen, bloemen,
en een boek om wat in te schrijven. 

Je kon mensen ontmoeten die herinneringen wilden delen over Rob,
over schaaktrainingen, over ervaringen
van hoogbegaafden of dyslectische kinderen in het onderwijs.  Of je kon een potje schaken.

In de middag was er een korte ceremonie. Twee mensen hielden een toespraak,
zeven kinderen staken zeven kaarsen aan met zeven spreuken.

Door merg en been ging het lied Testament van Bram Vermeulen,
zelf net vier maanden geleden overleden...

Natuurlijk werd er, in de geest van Rob, ook veel geschaakt....
...en gekolonist. Rob was degene die 'Siedler' in Nederland introduceerde...

Voor de mensen die de hele dag bleven was er om zes uur een warm buffet, waarna het avondprogramma begon. De avond was ook grotendeels gewijd aan bijpraten, herinneringen ophalen en schaken. Er was ook nu een korte ceremonie, waarbij vier sprekers aantraden.

     Ook bij deze herdenking had Monique Stam voor mooie muziek gezorgd:
 'Een steen in de rivier' van (opnieuw) Bram Vermeulen.